رمز اصلی هلندی ها برای کنترل دقیق آنفلوانزای پرندگان

 itpnews 95/12/24

زمانی که آنفولانزای بسیار بیماری زای پرندگان (HPAI) سال گذشته در هلند شیوع پیدا کرد، این کشور خیلی سریع و با اقدامات چشمگیر سعی کرد تا شیوع آن را کنترل کند.

در 14 نوامبر سال 2014 میلادی، پرنده هایی که در یک فارم تخم گذار در هلند بودند علائم آنفولانزای پرندگان را از خود بروز دادند. این علائم فقط چند روز بعد از تشخیص بیماری در شرق آلمان، در هلند نیز بروز پیدا کرد و برای مبارزه با آن نباید زمان را از دست می دادند. نمونه ها برای آزمایش رسمی جمع آوری شدند و نتایج این آزمایش ها نشان داد که آنفولانزای بسیار بیماری زای نوع H5N8 در یک فارم هلندی وجود دارد. پروتکل های کنترل بیماری این کشور خیلی سریع اقدامات خود را شروع کردند. همه پرنده های این فارم آلوده خیلی سریع معدوم شدند و همه فارم هایی که در شعاع 3 کیلومتری این فارم بودند توسط مسئولان مورد ارزیابی قرار گرفتند تا تصویری واضح از وضعیت سلامت آن منطقه به دست آید و این اطمینان حاصل شود که مکان آلوده دیگری وجود ندارد تا اقدامات لازم برای آن نیز صورت گیرد. دولت هلند توقفی 72 ساعته در کل کشور اعلام کرد و بدین ترتیب نقل و انتقال همه طیور و فرآورده های طیور را که شامل صادرات آن ها نیز می شد، ممنوع اعلام کرد. جابجایی ها از یک فارم به فارم دیگر به حداقل رسید. دستور داده شد تا تمامی تولید کنندگان طیور فری رنج و ارگانیک خیلی سریع طیور خود را به داخل ببرند. اقدامات مختلفی برای کاهش خطر و جلوگیری از شیوع بیماری انجام شد. علاوه بر فارم هایی که در 3 کیلومتری آن فارم بودند، منطقه حائلی در شعاع 10 کیلومتری فارم های آلوده نیز ایجاد شد. در این مناطق، توقف کامل نقل و انتقال پرندگان برای 14 تا 21 روز تمدید شد. فقط در شرایط خاص این قانون می توانست تغییر کند. در نهایت، کشور به چهار بخش تقسیم شد و اقدامات مناسب در هر کدام از این بخش ها صورت گرفت.

راه های امن و تونل های مشخص حمل و نقل طیور

اما مسئله این بود که کشاورزان جوجه ها را پرورش نمی دادند تا به راحتی در میانه چرخه پرورش معدوم شوند. کشتار در صورت شیوع یک بیماری در هلند ضروری است. علی رغم اقداماتی که جهت کنترل این بیماری انجام شده بود، فقط پنج روز بعد از اولین بروز آنفولانزا، این بیماری در یکی از فارم های منطقه نزدیک به منطقه آلوده نیز مشاهده شد. اما مسئله به همین جا ختم نشد. درست بعد از این موضوع، این بیماری در دو بخش مختلف این کشور نیز مشاهده شد. دوباره، همان رویه برای کنترل بیماری به کار گرفته شد. اما این اقدامات که به نظر ناکافی می رسید موجب شد تا در فارم های دیگر نیز آنفولانزای پرندگان مشاهده شود. مشکلات ناشی از قانون ممنوعیت حمل و نقل افزایش یافت. طیور گوشتی که رشد کرده بودند نمی توانستند به کشتارگاه برده شوند و در نتیجه مشکلات رفاه و آسایش آن ها بیشتر شد برای کاهش این مشکلات، وزارت کشاورزی هلند تدبیر دیگری را اتخاذ نمود. پیرو قوانین سختی که اعمال شده بود، حمل و نقل طیور گوشتی رشد کرده و تخم مرغ می توانست فقط از طریق راه های امن و تونل های مشخصی که در این چهار منطقه تعریف شده بود انجام گیرد.

تلاش های مشترک

علاوه بر رویه های رسمی و اقدامات هماهنگی که مقامات هلندی انجام دادند، صنعت طیور این کشور نیز به خودی خود موارد احتیاطی و اقدامات لازم برای جلوگیری از شیوع این بیماری را اتخاذ نمود. تمامی افراد و سازمان هایی که در این صنعت فعالیت داشتند، از جمله سازمان های کشاورزی، تامین کنندگان خوراک و کمپانی های پرورش طیور، در اتخاذ این تصمیمات نقش داشتند. آن ها همگی به اتفاق هم به مرغداران توصیه می کردند که چگونه گله های خود را به دور از آنفولانزای نوع H5N8 نگه دارند. توصیه آن ها شامل اقدامات ساده زیست ایمنی می شد اما این اقدامات در عین سادگی مهم و ضروری بودند اجرای کامل آن ها ضرورت داشت. اقدامات آن ها همچنین شامل برنامه کامل بهداشتی، تعویض لباسها و کفش ها به طور مرتب، کنترل شدید جوندگان، تمیز نگه داشتن زمین، بسته نگه داشتن تمامی مرغداری ها، عدم اجازه به بازدیدکنندگان و بیرون نگه داشتن حیوانات خانگی می شد. در نهایت، مقامات هلندی نتیجه گرفتند که پرنده های وحشیبه احتمال بسیار زیاد منبع بیماری بوده اند و مدفوع آن ها فارم ها را آلوده کرده است. فارم های تخم گذار فری رنج و ارگانیک نسبت به این بیماری حساس تر بوده اند؛ به علت این که این طیور در فضای باز با پرنده های وحشی در تماس هستند، دستور داده شد که به داخل آورده شوند. اما فارم هایی که پرنده هایشان را داخل نگه می داشتند هم در معرض بیماری بودند.

جبران خسارت ها

به لطف اقداماتی که بعد از اولین بروز بیماری آنفولانزا انجام شد، این بیماری در هلند فقط به سه گله داخلی محدود شد که یکی از آن ها فارم مادر گوشتی و دیگری فارم پرورش اردک بود. گله های دو فارم دیگر نیز معدوم شدند. ضررهای وارد آمده به کشاورزان از طریق طرحی پرداخت شد که به کمک کشاورزان هلندی،دولت هلند، مرغداری های تخم گذار و اتحادیه اروپا تامین مالی می شد و 35 درصد از کل پرداختی ها را پوشش می داد. با وجود این که این بیماری خیلی سریع تحت کنترل درآمد، اما کل هزینه های مستقیم آن حدود 15 میلیون یورو (17 میلیون دلار) برآورد شد و این فقط هزینه های طیوری بود که معدوم شدند و شامل درآمدهایی که به دلیل این بیماری از دست رفته بود نمی شود و متاسفانه به آن ها وام جبران خسارت تعلق نمی گرفت. از بین رفتن کامل آلودگی در تاریخ 29 ژانویه 2017 اعلام شد، یعنی درست سه هفته بعد از این که پرنده های آخرین فارم آلوده معدوم شدند. از این پس، تمامی فعالیت ها، از جمله صادرات، می تواند به شرایط عادی بازگردد. شیوع این بیماری در هلند به خوبی کنترل شد اما این بدان معنا نیست که نباید از شیوع آن درس گرفت این آن چیزی است که هلندی ها هرگز فراموش نخواهند کرد و بنا به فرهنگ رفتاری آنها، این مسئله باعث می شود که هماهنگی و اتحاد خود را بیش از قبل حفظ کنند و قبل از اینکه دولت و سازمان ها اقدام کنند خود مرغدارها تمام مسائل امنیتی را قوی تر و بهتر اعمال نمایند.